بلندترین قله صعود نشده ی جهان "Gangkhar Puensum"(گنگخار پونسوم)

ارتفاع: 7570 متر

مکان: مرز کشور بوتان و تبت، آسیای مرکزی

اولین صعود: تا کنون صعود نشده، اما تا قبل از اینکه در سال 1994، صعودش ممنوع شود، چهار تلاش روی آن صورت گرفته است.

"Gangkhar Puensum" بلندترین کوه کشور بوتان و چهلمین قله بلند جهان و همچنین بلندترین قله صعود نشده ی جهان می باشد. نقاط صعود نشده ی بلندتر از این قله در جهان، هیچ یک قله منفرد نیستند و در واقع قلل فرعی می باشند.

"Gangkhar Puensum" به معنی "قله سفید سه برادر روحانی" و در معنای تحت اللفظی "کوهستان سه برادر" است. زبان رسمی کشور بوتان "Dzongkha (زونگخا)" می باشد که ریشه ی آن از اهالی تبت گرفته شده است.

این قله در مرز کشور بوتان و تبت واقع شده است، اما خط مرزی دقیق، مورد اختلاف دو کشور است. نقشه های چینی این قله را در وسط مرز دو کشور قرار داده اند در حالیکه منابع دیگر موقعیت قله را کاملا داخل خاک کشور بوتان ثبت نموده اند. این کوه برای اولین بار در سال 1992 نقشه برداری شد.

در سال 1983 کشور بوتان،  فعالیتهای کوهنوردی در کوههای کشور را مجاز دانست. پیرو این تصمیم، چهار تلاش ناموفق برای صعود این قله در قالب چهار expedition در سالهای 1985 و 1986 صورت گرفت. اما  به دلیل اعتقادات مذهبی و رسوم سنتی مردم بوتان، در سال 1994، صعود قلل بالای 6000 متر در این کشور ممنوع گردید. متعاقب آن در سال 2004 کلیه فعالیتهای کوهنوردی در این کشور ممنوع و غیر مجاز اعلام شد و به همین دلیل این قله تا کنون صعود نشده باقیمانده است.

در سال 1998، یک تیم ژاپنی بواسطه ی انجمن کوهنوردی چین، موفق به اخذ مجوز صعود قله ی (Gangkhar Puensum)گنگخار پونسوم ازجبهه ی شمالی یعنی جبهه تبت گردید، اما به دلیل اختلاف مرزی بوتان و تبت، این مجوز لغو شد. در نهایت در سال 1999 این تیم قله شمالی گنگخار پونسوم به نام Liankang Kangri(لاینکنگ کنگری) را صعود نمود. قله Liankang Kangri با ارتفاع 7441 متر یکی از قلل فرعی Gangkhar Puensum واقع در تبت است که پیش از این صعود نشده بود.

تیم ژاپنی صعود کننده به قله ی Liankang Kangri، قله ی Gangkhar Puensum را از روی قله ی Liankang Kangri چنین توصیف می کند:

" در مقابل ما، Gangkhar Puensum  با شکوه و عظمت، همچنان بلندترین قله صعود نشده ی جهان باقی می ماند. ولی اکنون این کوهستان که به دلیل موانع سیاسی و مشکل مرزی "کوهستان ممنوعه" می باشد،  معصومانه می درخشد. جبهه شرقی این قله یخچالی است که با شیب زیادی به طرف پایین کشیده شده است. مسیری که برای صعود از قله ی Liankang Kangri به  Gangkhar Puensum مناسب به نظر می رسد، خط الراسی مشکل و تیغه ای است با برف و یخ ناپایدار ممتد که در ادامه به برجهای سوزنی که دور قله اصلی را فرا گرفته اند، منتهی می شود. اگر مشکل مرزی حل می شد، تیم ما می توانست برای خط الراس برنامه ریزی کند. "

مترجم: عرفان فکری

منبع: http://climbing.about.com/od/mountainclimbing/a/GangkharPuensu.htm 

مقدمه:
تقریبا تمامی کوهنوردان معتقدند در میان تمامی تجهیزات کوهنوردی ، دوتای آنها بیشترین اهمیت را دارد.یکی کفش کوهنوردی و دیگری کوله پشتی. از طرفی صرف نظر اینکه در چه فصلی و چند روزه برنامه می رویم ، این دو وسیله همراه همیشگی ما هستند. انتخاب یک کوله پشتی مناسب و تنظیم صحیح آن روی بدن کوهنورد ، دو مسله بسیار مهم است . در این مقاله که با مطالعه و تحقیق روی سایتهای آموزشی و راهنمای کاربران تولید کنندگان بزرگی چون dueter از آلمان و Gregory و Northface از آمریکا گردآوری کردم به این مطالب میپردازم.

بخش اول
انتخاب و خرید کوله پشتی مناسب :
شاید حتی برای خودم همیشه برای خرید و انتخاب کوله پشتی تنها چیزی که اهمیت داشت این سوال بود "کوله پشتی چند لیتری ؟" . این سوال مهم ترین ویژگی یک کوله پشتی می تواند باشد اما برای بدست آوردن بیشترین راحتی و لذت لازمه به موارد دیگه ای هم توجه کنیم که در کل من اینجوری در نظر می گیرم : جنسیت کوهنورد (زن یا مرد) ، حجم یا همان لیتر کوله  (حجم بار)، میزان وزنی که قرار است داخل کوله قرار بگیرد (وزن بار) ، نوع فعالیت یا برنامه  .

جنسیت کوهنورد:
کوله های مناسب خانمها با آقایان تفاوتهایی دارد و این به خاطر تفاوتهای فیزیکی بین خانمهاست . خانمها عموما نسبت به آقایان  استخوان بندی ریز تری دارند ، شکل پایین تنه آنها متفاوت است و سرشانه های بزرگی ندارند. کوله های مناسب خانمها با عباراتی مانند women , lady , SL  یا عباراتی این چنین مشخص می شود که بستگی به کمپانی سازنده دارد . تفاوت کوله آقایان و خانمها در شکل زیر مشخص است :

همانطور که میبینید کوله خانمها کشیده تر ، دارای بندهای کوله نزدیک به هم و کمربندی باریک تر و با شکلی قوس دار است که بهتر روی استخوان لگن خانمها کوله بشیند. نکته دیگر اینکه آقایانی هم  که دارای استخوان بندی ریزتری هستند می توانند این کوله ها را نیز در موقع خرید امتحان کنند شاید برای آنها مناسب تر باشد.

 حجم کوله :
میزان حجم باری که درون یک کوله می توان قرار داد به دو واحد مختلف لیتر ویا اینچ مکعب بیان می شود. در واقع حجم دقیق یک کوله با واحد اینچ مکعب بیان می شود و به دلیل قابل فهم بودن آن برای همه به واحد لیتر نیز آنرا تبدیل کرده و بیان می کند و اینکه بعضی وقتها میشنویم حجم کوله مثلا 60 لیتری دقیقا 60 لیتر نیست به خاطر همین تبدیل است که ممکن است پس از تبدیل عددی مثل 59.83 شود و دقیقا 60 به ما ندهد ولی هیچ کجا حجم کوله به لیتر را به صورت اعشار بیان نمی کنند و در این مثال 60 اعلام میشه. در کل این نکته مهمی نیست و اختلاف بسیار جزیی و قابل چشم پوشی است. نکته بعدی اینه که برخی کوله ها به خصوص کوله های آمریکایی دارای سایز بندی small – medium – large در کوله هاشون باشند که بین این سایز بندی ها شاهد اختلاف یکی دو لیتر هستیم اما از اونجا که در ایران اکثر محصولات اروپایی کوهنوردی وجود داره ما با این مسایل کمتر مواجه میشیم.
حالا سوال اصلی که برای همه مون موقع خرید پیش میاد اینه که چه حجم کوله ای بخرم. اکثرا میدونیم که حجم مناسب به سه عامل بستگی داره : مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و آخر هم حجم وسایل خود کوهنورد. باز هم همه میدونیم که کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق میکنه ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتره و هرچه وسایلمون حرفه ای تر و کم حجم تر باشه به کوله کوچکتری نیاز داریم . با این حال یه راهنمای عمومی برای حجم مورد نیاز میتونه یه چیزی شبیه این باشه :

ادامه مطلب را در اينجا مطالعه نمائيد

مقدمه:

گرفتگی عضلانی یکی از دردها و آسیبهای شایع است که اکثر ورزشکاران آنرا تجربه می کنند. البته بسیاری از افراد مانند افراد مسن بالای 60 سال و پس از مصرف برخی از داروها به عنوان عوارض جانبی  دارو ، خانمهای باردار و افرادی که در مصرف مشروبات الکلی زیاده روی می کنند نیز این عارضه را به احتمال زیاد تجربه می کنند. گرفتگی عضلانی به خصوص در مورد عضله های پشت ساق پا و گاهی در کف پا شایع ترین نوع گرفتگی عضلانی است. این حالت وضعیت دردناک و ناراحت کننده ای است و علت آن انقباض بسیار شدید عضله و ماندن عضله در این حالت است که عضله به حالت اول بازنگشته و منبسط نمی شود.

 این وضعیت یک حالت موقتی است و بین چند ثانیه تا چند دقیقه ممکن است به طول بیانجامد و بدون انجام درمان خاصی خود به خود بهبود می یابد و ممکن است عضله تا 24 ساعت پس از بهبود حساس بماند و مستعد بازگشت مجدد به این حالت باشد. اما چنانچه این وضعیت برای شما مرتب تکرار می شود مثلا در طول هفته یا در طول ماه ، ممکن است این حالت یکی از نشانه های بیماری خاص در شما باشد و باید به پزشک مراجعه کنید. از آنجا که این گرفتگی اغلب در عضلات ساق پا رخ می دهد نگاه دقیق تری به این نوع می اندازیم.

علت های شایع گرفتکی عضلانی و راه درمان :
واقعیت این است که بسیاری از دلایل بروز این عارضه همچنان ناشناخته است اما علاوه بر مواردی که در مقدمه اشاره کردم ، 7 عامل اصلی را برای این عارضه پذیرفته اند:

1- انقضباض عضله به مدت طولانی: این دلیل اصلی ترین علت بروز گرفتگی عضله پا به خصوص هنگام خواب است که به آن گرفتگی شبانه هم میگن. در این حالت ما ناخواسته باعث انقباض عضله ساق پا می شویم و در این حالت باقی می مانیم  بدین صورت که پنجه پا را به سمت پایین خم می کنیم و کمی هم خمش در زانو ایجاد می کنیم. امتحان کنید در این وضعیت در حالی که در رختخواب خوابیده اید ، عضله پشت پای شما جمع می شود و گلوله می شود. حال در همین حالت می مانیم و یا خوابمان می رود و ناگهان با یک در شدید در همین عضله از خواب می پریم که واقعا حالت بدی است. توجه کنید موقع خواب در برنامه های کوهنوردی در چادر و کیسه خواب خیلی وقتها ما به همین شکل می خوابیم (خیلی وقتها به دلیل کمبود فضای داخل چادر خودمون رو به این صورت جمع می کنیم) که حداقل بهتره پنجه پا رو به سمت پایین خم نکنیم. خستگی عضله و فعالیت شدید نا متناسب با میزان آمادگی جسمانی نیز می تواند عضله رو مستعد قرارگیری در این وضعیت برای ورزشکاران نماید.

2- کمبود آب بدن یا خشکی بدن: در این حالت ما در طول روز یا زمان فعالیت ، آب به میزان کافنی ننوشیدیم و دچار یک تشنگی مزمن هستیم. به خصوص در برنامه های زمستانی پس از برقراری کمپ بدون اینکه تغذیه مناسبی انجام دهیم و مایعات فراوان بنوشیم ترجیح میدیم به علت خستگی و سرما سریع تر تو کیسه خوابمون بخزیم و تنبلی می کنیم. همین کار باعث میشه علاوه بر اینکه فردا کارایی پایینی داشته باشیم ، در هنگام خواب یا صبح فردا این عارضه رو تجربه کنیم. پس به مصرف مایعات به خصوص قبل از خواب و پس از یک روز فعالیت سنگین اهمیت بدیم.

3- کمبود اکسیژن : در این وضعیت اکسیژن کافی به بدن نمی رسه. مثلا زمانی که فعالیت شدیدی انجام می دهیم یا در ارتفاعات بلند مشغول فعالیت هستیم و تنفس ما با میزان فعالیت ما همخوانی نداره و به عبارتی در آستانه بی هوازی توانمون مشغول فعالیت در یک زمان طولانی هستیم . تنفس عمیق و سریع راه مناسبی برای جبران این کمبود است.

4- تغییر ناگهانی و شدید دمای هوا: فرض کنید در یک برنامه زمستانی ، داخل کیسه خواب گرم و نرم به خواب رفته اید و نیمه های شب تصمیم میگیرید برای شکار خرگوش از چادر بیرون برید و بدون پوشش کافی به علت اینکه هر لحظه ممکنه خرگوش از لونش فرار کنه ! با عجله از چادر بیرون میرید چند متری از چادر دور میشید و خرگوش رو به هلاکت میرسونید و با لرز فراوان به چادر بر میگردید . ممکنه احساس کنید عضله های بدنتون سفت شده و موقع رفتن به کیسه خواب با فریاد ناشی از گرفتگی عضلانی کل منطقه رو از بروز این عارضه با خبر کنید !. پس مراقب باشید شوک دمایی به بدنتون ندید (از دمای اتاق به دمای سرد به صورت ناگهانی) و موقع بیرون رفتن از چادر به خصوص در شب و هوای طوفانی و باد از پوشش کامل و کافی استفاده کنید.

5- کمبود کلسیم: فقز کلسیم در خون می تواند باعث اختلال در انقباض و انبساط عضلانی و بروز این عارضه شود. مصرف فراورده های لبنی ، کلم بروکلی و غذاهای دارای کلسیم و مکملها در برنامه های طولانی راه حل مناسب است.

6- کمبود نمک: نمک جزو الکترولیتها و از مواد ضروری برای بدن است. کمبود این الکترولیتها باعث اختلال در واکنشهای عصبی بدن و بروز گرفتگی عضلانی می شود. همانطور که میدانید نمک با تعریق بدن دفع می شود و برای جبران آن معمولا ورزشکاران از نوشابه های ورزشی (ترکیب نصف آب ، نصف آب میوه کمی شکر و کمی نمک) برای جبران آن در حین فعالیت استفاده می کنند.

7- کمبود پتاسیم: پتاسیم هم جزو دسته الکترولیتهاست. . پتاسیم را هم می توانید از بسیاری از مواد مانند خرما ، موز و حبوبات بدست آورید. از این میان موز به دلیل اینکه پتاسیم خود را به تدریج آزاد می کند بهترین گزینه برای فعالیتهای روزانه است اما استفاده از خرما در مدت طولانی تر به دلیل انرژی و ماندگاری بیشتر و حجم کمتر برای برنامه های طولانی تر به نظر ارجحیت دارد.

راهکارهای درمان و پیشگیری جانبی :
متاسفانه بر روی این عارضه تحقیقات دقیق و وسیعی تا به امروز صورت نگرفته است و به همین دلیل بسیاری از علتهای این عارضه در حد فرضیه و تجربه باقی مانده است. این مورد برای راهکارهای درمان و پیشگیری نیز صدق می کند. ممکن است روشی را عده ای تزویج کنند و عده ای پس از امتحان کردن آن به دلیل نتیجه نگرفتن اعتقادی به آن نداشته باشند. اما در اینجا علاوه بر مواردی که به صورت موردی برای هر علت عنوان شد ، دو راهکار برای درمان و پیشگیری نیز که بیشتر مورد توافق جمعی است و برای کسانی که مرتب به این عارضه دچار می شوند رو ذکر می کنم :

1- انجام تمرین کششی عضله پشت پا: همانطور که گفته شد این عضله بیش از سایر عضله ها دچار گرفتگی شده و این تمرین را می توانید برای پیشگیری برای کسانی که زیاد به این عارضه دچار می شوند استفاده کرد. در صورتی که در قسمتهای دیگر دچار گرفتگی عضلانی میشوید  می توانید تمرین کششی مناسب آن قسمت را انجام دهید. این تمرین را روزی 3 نوبت انجام دهید و نوبت سوم را قبل از رفتن به رختخواب و به صورت سبک تر انجام دهید. مطابق شکل قرار بیگیرید و در این حالت باقی بمانید تا عضله ساق پای شما تحت کشش و انبساط قرار بگیرد.

کف پاها به زمین کاملا بچسبانید ، بین 60 تا 90 سانتیمتر از دیوار روبرو فاصله بگیرید و با کف دو دست به دیوار تکیه بدهید. خودتان کشش را در پشت پا احساس می کنید. چنانچه از این مورد نتیجه میگیرید نیازی به استفاده از مورد دوم و استفاده از قرص گنه گنه ندارید.

2- استفاده از قرصهای گنه گنه (Quinine): استفاده از این دارو یکی از درمانهای رایج گرفتگی عضلانی است. این قرصها تعداد دفعات و شدت گرفتگی عضلانی رو کاهش می دهند اما ممکنه همزمان روی هر دو مورد تاثیر نگذارند. به هنگام خواب یک عدد مصرف کنید و به عنوان یک دوره چهار هفته ای این کار را انجام دهید. اگر بعد از این مدت شدت یا تعداد گرفتگی کاهش یافت این درمان را تا 3 ماه ادامه دهید و پس از آن بررسی کنید که آیا نیاز به ادامه مصرف آن دارید یا خیر. به هر حال خانمهای باردار نباید از این قرص استفاده کنند و به طور کل بهتره قبل از مصرف هر دارویی با پزشک مشورت کنید.

نکته آخر: قبل و بعد از انجام تمرین و شروع فعالیت های بدنی از گرم کردن و سرد کردن غفلت نکنید. حرکات کششی را به هنگام گرم کردن و سرد کردن انجام دهید تا از بروز این عارضه در زمان فعالیت جلوگیری کنید ویا حداقل شدت آن را کاهش دهید.

تهيه و تنظيم: حامد رزاقي

منابع :
www.patient.co.uk
www.bbc.co.uk/health
www.wikipedia.org
www.pathakwavecurecenter.com

حرفه ای ها، حرفه ای خرید می کنند

 زمانی که صحبت از خرید تجهیزات کوهنوردی به میان می آید، کیفیت و استاندارد بودن آن حرف اول را می زند. هر چند این به معنای پرداخت هزینه های سر سام آور است. ولی زمانی که در عمل، از همین اجناس گران بها، در سخت ترین شرایط استفاده می کنیم، تازه به ماهیت ارزشمند آنها پی می بریم. پس یکبار برای همیشه سرمایه خود را هزینه کرده تا در اصل، برای سلامت و محافظت از خویش ارزش قائل شویم.

در ادامه مطلب اطلاعات مختصری در معرفی برخی از برند های اروپایی آورده شده است که می تواند راهنمای خرید باشد.

TOPCOM

امیدوارم بتونیم از این طریق ارتباط بی سیم، بین اعضاء تیم داشته باشیم تا در مواقعی که گروه بالاجبار به دو دسته تقسیم می شه، ارتباط رو از دست ندیم!

• PMR ) Walkie Talkie 446 MHz)

  

• جهت مطالعه سایر مشخصات فنی ادامه مطلب را مطالعه فرمایید .

محتویات کیف کمک های اولیه

گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

دبیر کمیته پزشکی فدراسیون کوهنوردی

عضو کمیسیون پزشکی اتحادیه جهانی کوه نوردی

لوازم كمكهاي اوليه:

1- چسب زخم بندي 5عدد
2- چسب رولي كوچك پارچه اي 1عدد
3- باند كشي 5 سانت 1عدد
4- گاز استريل 4 عدد
5- پماد سوحتگي 1 عدد
6- پماد بتادين يا تترا سيكلين 1عدد
7- آ بسلانگ 2عدد
8- پنس 1عدد
9- قيچي 1عدد
10- پد الكله آنتي سپتيك 1بسته
11- قرص استا مينا فون ساده 6عدد
12- قرص متو كلو پراميد 6عدد
13- قرص رانيتد ين 6عدد
14- پرل نيترو گليسيرين 6عدد
15- باند ساده 10سانت 1عدد
16- قرص انتي اسيد 6عدد
17- قرص استا زو لاميد 6عدد
18- قرص ديفنو كسيلات 6عدد
19- مشمع ضد درد 1عدد
20- پودر او آر اس 2عدد

لوازم بقا :

1-سوت 1عدد
2-چراق قوه+باتري كوچك 1عدد+4عدد
3-كبريت 1 بسته
4-دستمال كاغذي 1بسته
5-پلاستيك ضد آب بزرگ 2عدد
6-نخ وسوزن 1عدد
7-دستكش معاينه لاتكس يكبار مصرف 1 جفت
8-قرص كلر 4عدد
9-فندك 1عدد
10-سنجاق قفلي 3عدد
11-ني 2عدد
12-پد ضد سرما زدگي انگشتان 1بسته
13-كيسه خواب اورژانس 1عدد
14-قطب نما 1عدد
15-چاقوي چند منظوره 1عدد
16-مداد و يادداشت 1عدد
17- قرص الكل جامد 4عدد
18- مواد غذايي فشرده شده 4عدد

راهنماي مصرف كمك هاي اوليه: 1- با استفاده از دو دستكش معاينه شرايط تميز بودن محيط زخم بندي را رعايت فرماييد. 2- از چسب رولي پارچه اي در موارد زخم بندي هاآتل بندي ها و هم چنين در ترميم چادر و كيسه خواب وغيره مي توا نيد استفاده نماييد. 3- پس از مصرف پمادها درب انها را محكم ببنديد تا از شستشو الوده كردن ساير لوازم پيشگيري شود. 4- از آبسلانگ جهت اتل بندي انگشتان صدمه ديده مي توان استفاده كرد.

راهنماي مصرف داروها:

موارد مصرف قرصها به شرح زير است:

تذكرات:

1- با توجه به تاریخ انقضای داروها، باید هر 6 ماه با کنترل داروها، داروهای تاریخ کذشته از دور مصرف خارج و داروهایی با تاریخ اعتبار جدید جایگزین شوند.

2- بهتر است کیف امداد در دمایی بین 2 تا 30 ئرجه سانتی گراد نگهداری شود.

3- هنگامی که چراغ قوه را استفاده نمی کنید، بهتر است باطری های آن را خارج کرده و پیش از هر برنامه باطری نو در آن جایگزین کنید.

4- در صورت مصرف هر کدام از لوازم کیف امداد و نجات، باید در نزدیک ترین زمان و پیش از شروع برنامه ی بعدی آن وسیله را جایگزین کرد.

5- پیش از شروع هر برنامه همه ی لوازم کیف امداد و نجات را با فهرستی که از پیش تهیه کرده اید، کنترل کنید تا موردی جا نماند.

6- داشتن نقشه در جهت یابی و پیدا کردن مسیر صحیح در برنامه های کوه نوردی در درجه نخست قراردارد.