بنام پروردگار

   برنامه کوهپیمایی دارآباد با حضور 13 نفر و سرپرستی آقای رزاقی مورخ 22 آذر87  بدین شرح برگزار شد :

شروع حرکت طبق زمانبندی انجام شد و ساعت 45/4 صبح جمعه از ابتدای خاکفرج با خودروی van آغاز شد . بین راه (35/5 نماز صبح خواندیم و هشت صبح ابتدای مسیر (داراباد)  ..........

..... هشت صبح ابتدای مسیر (داراباد) بودیم و بعد از معارفه ای مختصر و مفید حرکت کردیم . 35/8 تا 9 در قهوه خانه (کلبه سربند غلاک) صبحانه خوردیم . آقای گایینی هم تقریبا حین شروع حرکت به گروه ملحق شدند . همینجا توصیه میشه که اگر صبحانه همراهتون هست و قرار نیست از قهوه خانه ابتیاع بشه مکان دیگه ای رو برای صبحانه خوردن انتخاب کنبد که کمی بعد از قهوه خانه، جاهای مناسب هم پیدا میشه تا از پرداخت 2000 تومان ! هزینه استقرار روی تخت های قهوه خانه معاف بشید . صعود تنها از یک مسیر انجام نمیشه و از ابتدا میشه مسیر انتخابی رو از روی تابلویی که مسیرهای حرکت رو نشون میده و با توجه به سلیقه و توان گروه انتخاب کرد که البته تفاوت چشگیری بین مسیر ها به نظر نمی رسید . هر چند انتخاب راهی که از " سریال شن سیاه " (تابلو ش حدود یکساعت بعد از شروع مسیر قابل رویت ه ) به نظر همنوردایی که داراباد رو به کرات صعود کرده بودند ، مسیر مناسبتر و سبکتری ه. ( حرکت حتما از مسیرهای پاکوب انجام بشه) .

45/9 استراحت 5 دقیقه ی داشتیم . شیب مسیر در ادامه حرکت کمی بیشتر میشد  . در ادامه حرکت به دوراهی ای رسیدیم که مسیر سمت راست به سمت ساختمان منطقه نظامی منتهی میشد (شلنگ سیاهی از اون مسیر بالا میرفت) و مسیر سمت چپ به " چشمه دراز لش " میرسید . بعد از یکساعت کوهپیمایی ده دقیقه استراحت کردیم (50/10-40/10) . وقتی به چشمه دراز لش (ارتفاع .... ) رسیدیم ساعت 25/11 شده بود . بعد از چشمه هوا کم کم سردتر میشد و مه هم خودنمایی می کرد. البته پایدار نبود و باید توجه داشت که وجود چنین مه ی مانع از ادامه برنامه نشه . دو نفر از افراد گروه که اولین برنامه کوهپیمایی روتجربه می کردند با همراهی خانم امینی پایین برگشتند . با شدت پیدا کردن مه فاصله افراد گروه کمتر میشد و بارش برف و وزش باد ، سرعت حرکت کاهش داد  . بعد از چشمه از راهنمایی و همراهی دو نفر از کوهنوردان تهرانی (آقای مهدی سلیمی و آقا ایرج) بهره مند بودیم . 30/12 استراحت کوتاهی داشتیم . شیب بیشتر ، وزش باد و مه ی که در آمد و شد بود و بارش برف همچنان سرعت حرکت و تحت تاثیر قرار میداد . 10/13 به انتهای شیب نسبتا تند قبل از یال رسیدیم و در پناه تخته سنگهایی که وجود داشت چند دقیقه استراحت کردیم .قرار گرفتن روی خط الراس قله (30/13) پاسخی شیرین به تلاش ما بود . از روی یال (ارتفاع 2980 )  تا قله مسیری تقریبا کفی پیش رو داشتیم .30/14 داخل پناهنگاه بودیم . 45 دقیقه وقت صرف کردیم برای استراحت ، خوردن نهاری مختصر و نوشتن شعر واسامی و امضا  در دفتری که به همین منظور تو پناهگاه بود .

     آه ای کوه بلند

     ای سراپا همه پند 

     از تو این تجربه آموخته ام 

     که نلرزد تنم از غرش ارابه سنگین زمان 

      و هراسی ندهم راه به دل از طوفان   

      کاه بودن ننگ است 

      کوه می باید بود ...

          سرمای هوا و نبودن شرایط مناسب برای تجدید وضو ... باعث شد نماز ظهر و عصر رو به تعویق بندازیم (توجیه ... ) که البته این موضوع شامل افرادی که زودتر به قله رسیدند نمی شد . در بازگشت ، مه که همچنان نا پایدار بود جلوه زیبایی به آسمان بخشیده بود و البته مانع دیدن دماوند میشد و حدود 45 دقیقه بعد به ابتدای مسیر شن اسکی رسیدیم که مسیر بازگشت بود  . ناگفته نماند که قطر شن در قسمتهایی از مسیر به 2-1 سانتیمتر می رسید که با توجه به شیب موجبات سر خوردن بعضی دوستان از جمله گزارش نویس و همچنین فراموشی خستگی وخندیدن همه همنوردان شد . نماز ظهر و عصر در آستانه قضا شدن و در اولین جای ممکن بعد از شیب خواندیم . (نتیجه اخلاقی : در اولین فرصت به وجود آمده برای خوندن نماز اقدام کنیم ) . مسیر برگشت تقریبا بدون استراحت طی شد . 20/18 در قهوه خانه کمی گرم شدیم و 15/19 سوار ماشین بودیم . برنامه صعود به انتها رسید و مشاعره شروع شد که تا عوارضی قم ادامه یافت  . 30/21 نماز مغرب و عشا را بین راه برگشت خواندیم و نکته قابل توجه مشاعره بیتی بود که باعث  5 دقیقه خندیدن همه و گرمتر شدن فضای داخل ماشین شد . در جواب " ن" که گفته شد :

نوح پسرش با بدان بنشست               خاندان نبوتش گم شد

 45/22 عوارضی قم بودیم . لازم میبینم از همکاری تیمی آقایان بیک زاده و گایینی و همچنین آقا ایرج و آقای سلیمی ( همنوردان گروه داراباد تهران ) از طرف همه گروه قدردانی  و تشکر میکنم . متشکریم .

 از انجایی که " ذکر علی عباده "  و با توجه به فرا رسیدن عید مبارک غدیر و قرابت نام امیرالمومنین علیه السلام با کلمه " ولایت" این بیت رو تقدیم می کنم به تمامی محبین آن حضرت :

در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطر است                   می رود حافظ بی دل به تولای تو خوش

نگارنده : سرکار خانم خورشید جندابلو